Wijzigingen Centrale voor Kredieten aan Ondernemingen (wetsontwerp - 10/11/2011)

Sedert 1967 heeft de wetgever aan de Nationale Bank van België (de Bank) een opdracht tot centralisatie van kredietgegevens toevertrouwd. Daartoe heeft de Bank de Centrale voor Kredieten aan Ondernemingen (CKO) opgericht. De huidige wettelijke basis wordt ingebouwd in de wet van 22 maart 1993 op het statuut van en het toezicht op de kredietinstellingen. De meldingsplicht naar de CKO toe en de principes van raadpleging worden erin gedefinieerd. De toepassingsmodaliteiten van de bijwerkingen en de raadplegingen worden gepreciseerd in het koninklijk besluit van 12 december 1994 betreffende de centralisatie van kredietrisicogegevens.

De financiële en economische crisis van de jaren 2008 en 2009 heeft aangetoond dat een goede beheersing door de financiële instellingen van de risico’s, met name deze verbonden aan het bankkrediet, noodzakelijk is. Nieuwe bepalingen en aangepaste middelen voor de centralisatie van kredietgegevens kunnen daartoe bijdragen. De huidige toestand van de financiële instellingen beklemtoont opnieuw het belang van risicobeheersing en de noodzaak om te beschikken over aangepaste middelen.

Rekening houdend met de evolutie van de kredietactiviteiten, volstaat het huidige wettelijk kader niet meer om de CKO te voorzien van de inlichtingen die noodzakelijk zijn voor een goede evaluatie, enerzijds door de financiële instellingen van de risico’s verbonden aan hun activiteit van kredietverlening, anderzijds door de toezichthouders van de risico’s gedragen door de fi nanciële sector.

In 2009 werd een consensus bereikt, niet alleen met de huidige deelnemers van de CKO (de banken en bepaalde verzekeringsondernemingen), maar eveneens met de leasing- en factoringmaatschappijen.

Teneinde aan de deelnemers van de CKO (in de wet “meldingsplichtige instellingen” genoemd) toe te laten hun risicobeheer te optimaliseren alsook om de Bank in staat te stellen dit beheer en de risico’s die deze instellingen lopen te evalueren, voorzien de tekstvoorstellen de registratie van gedetailleerde en exhaustieve gegevens met betrekking tot rechts- en natuurlijke personen ongeacht het bedrag van de afgesloten overeenkomsten.

De Bank is belast met de registratie in de Centrale van de gegevens met betrekking tot de overeenkomsten en de wanbetalingen die eruit voortvloeien alsmede van de gegevens met betrekking tot de begunstigden van deze overeenkomsten.

De meldingsplichtige instellingen zijn verplicht deze gegevens aan de Centrale mee te delen, in overeenstemming met de bepalingen van de wet en haar uitvoeringsbesluiten.

De Bank mag de in de Centrale geregistreerde gegevens slechts meedelen aan de meldingsplichtige instellingen, hetzij vóór het afsluiten van een overeenkomst in het kader van de risicobeoordeling betreffende een mogelijke begunstigde, hetzij bij het beheer van een overeenkomst, eveneens aan de geregistreerde personen.

De Centrale mag niet geraadpleegd worden voor commerciële prospectiedoeleinden

De verrijking van de gegevens zal de Bank toelaten om, binnen het kader van haar opdrachten inzake financiële stabiliteit en inzake prudentiële controle, de door de financiële sector gelopen risico’s beter in te schatten. Tegelijkertijd zullen de deelnemers meer inlichtingen ontvangen bij hun raadplegingen, wat hen zal helpen om hun eigen risicobeheer te verfijnen.

Dergelijke hervorming impliceert de ontwikkeling van een nieuwe informaticatoepassing. Dit vraagt belangrijke resources van de Bank maar ook van de meldingsplichtige instellingen. Deze evolutie van de CKO zal haar op hetzelfde niveau brengen als de andere kredietcentrales beheerd door de centrale banken in Europa. Deze hadden, onder andere onder invloed van het akkoord van Bazel 2, hun kredietcentrales de laatste jaren sterk uitgebreid, overtuigd van het nut ervan op vele vlakken.

Elke rechtspersoon heeft toegang tot de op zijn naam in de Centrale geregistreerde gegevens en kan hij de rechtzetting vragen van verkeerde gegevens.

Indien de begunstigde van een overeenkomst een natuurlijke persoon is, moet hij vóór de eerste registratie in de Centrale door de meldingsplichtige instelling in kennis gesteld worden van de naam en de doeleinden van de verwerking van de Centrale, het feit dat er gegevens met betrekking tot de begunstigde, zijn overeenkomsten en de wanbetalingen die eruit voortvloeien in de Centrale geregistreerd worden, het bestaan van een recht op toegang en op rechtzetting van de gegevens alsook de bewaartermijnen van deze laatste.

Aangezien de CKO waardevolle informatie bevat voor wetenschappelijke of statistische doeleinden, desgevallend in combinatie met andere gegevens waarover de Bank beschikt, mag de Bank deze informatie voor voormelde doeleinden mag aanwenden.

De Bank is gemachtigd aan de meldingsplichtige instellingen de terugbetaling te vragen van de kosten gemaakt voor het inzamelen, het registreren, het beheer, de controle en het ter beschikking stellen van de gegevens van de Centrale. De modaliteiten en het tarief van de vergoeding worden door de Bank vastgesteld in overleg met de meldingsplichtige instellingen via hun representatieve beroepsverenigingen.

Lees hier de volledige tekst van het wetsontwerp

Wetsontwerp betreffende de Centrale voor kredieten aan ondernemingen

Datum: 27 oktober 2011

Dit artikel werd laatst gewijzigd op 9 november 2011

Dit artikel werd op 10 november 2011 verstuurd via de juridische nieuwslijn Lexalert.

Lexalert informeert u gratis en per e-mail over de juridische actualiteit in het financieel recht.

Schrijf nu gratis in.