DNA-onderzoek in strafzaken geregeld (wet - 7/12/2011)
De wet van 7 november 2011 regelt de identificatieprocedure via DNA-onderzoek in strafzaken. Zo wordt voorzien in de voorwaarden voor opening van een genetisch onderzoek, het gebruik van DNA-databanken, internationale samenwerking en privacy.
De wet van 7 november 2011 duidelijkheid omtrent de voorwaarden voor de opening van een genetisch onderzoek op een persoon, de voorwaarden waaronder DNA-profielen van verdachten vergeleken kunnen worden. Tevens wordt een duidelijke procedure voorzien voor de expertise van DNA-profielen van derden, anderen dan verdachten en veroordeelden en van hoe en wanneer de DNA-referentiestalen en de daaruit afgeleide stalen worden vernietigd.
Er wordt een ondubbelzinnige en glasheldere procedure uitgewerkt die in één lijn rechtstreeks naar de DNA-databanken leidt, met een automatische gegevensoverdracht, duidelijke afspraken inzake termijnen en een vereenvoudigde rapportageplicht. De wet wil een maximaal rendement van de DNA-databanken garanderen. Daarvoor worden verschillende maatregelen genomen:
- een aanpassing van de voorwaarden voor de expertise op een persoon,
- een maximale doorstroming van DNA-profielen naar de DNA-databanken via een ambsthalve doorzending,
- het NICC zal op een systematische wijze de opgeslagen profielen vergelijken,
- een actualisering van de lijst van misdrijven die een registratie in de DNA-databank “Veroordeelden” met zich meebrengen.
Zo zullen de misdrijven van criminele organisaties en misdrijven die in vereniging gepleegd worden in de lijst opgenomen worden, misdrijven waarvoor precies de DNA-analyse uitermate behulpzaam kan zijn.
De wet beoogt eveneens de nodige aanpassingen te doen om de Belgische wetgeving in overeenstemming te brengen met het verdrag van 27 mei 2005 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie. Dit verdrag voorziet onder meer in de uitwisseling van DNA-gegevens tussen de ondertekenende landen. Bij besluit 2008/615/JBZ van 23 juni 2008 van de Raad werd dit verdrag overigens geïntegreerd in het rechtskader van de Europese Unie. De nieuwe wet maakt het mogelijk dat DNA-profielen uit de DNA-databanken “Criminalistiek” en “Veroordeelden” automatisch vergeleken kunnen worden met buitenlandse contactpunten.
Tot slot behoudt de wet het noodzakelijke evenwicht tussen de persoonlijke vrijheden, de privacy van de burgers en de plicht om de samenleving te beschermen. Door het gebruik van de unieke DNA-codenummers, door de anonimiteit van de DNA-profielen voor de laboratoria en de nationale DNA-gegevensbanken, en door de effectieve verwijdering van de DNA-referentiestalen en de daaruit afgeleide stalen wordt de privacy van de burger gegarandeerd.
De datum van inwerkingtreding wordt bij KB bepaald. Uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze wet, vernietigen de laboratoria de referentiestalen en de daaruit afgeleide stalen die DNA bevatten en die zij bewaard hebben sinds de inwerkingtreding van de wet van 22 maart 1999 betreffende de identificatieprocedure via DNA-onderzoek in strafzaken, voor wat betreft de dossiers waarin hun opdracht beëindigd is.
Lees de volledige tekst van de wet:
Afkondiging: 7 november 2011
Publicatie: 30 november 2011
Inwerkingtreding: Te bepalen bij KB
Laatste aanpassing: 7 december 2011
Dit artikel werd op 7 december 2011 via de juridische nieuwslijn Lexalert verstuurd.
Lexalert informeert u gratis en per e-mail over de juridische actualiteit met betrekking tot straf- en strafprocesrecht.
Schrijf gratis in.
